در کشور ژاپن کنار عمارت یا محل سکونت، باغچه یا باغی با ویژه گی های منحصر به فرد طراحی شده است. گیاهان گلدار نادر هستند و درختان تیره برگی را انتخاب میکنند تا جو هماهنگی، احترام، پاکی و آرامش را بیافرینند و تاثیری طبیعی ایجاد کنند.
سنگ جاپاها (که سنگ چین نامنظمی است) در راهی با ریگهای چند رنگ، خیزران، فانوس سنگی و کاسه ای با یک ملاقه ی دسته بلند روی آن برای تطهیر، سیمای اینگونه باغها بوده است.
در طی سال ها یک نظام دقیق نمادها برای طراحی باغ، کاخها و معابد تحول یافته و آثار گوناگونی در این باب نوشته شده است. (ساکوتی، کی) یا خلاصه ی اسرار طراحی باغ یکی از کهن ترین متن هاست که تاریخ آن به قرن دوازده برمیگردد.
اغلب باغهای معابد ذن را نقاشان طراحی میکردند.
خشک باغها یا باغهای خشک یا باغهای سنگریزه و سنگ فضای خالی برای مراقبه به راهبان میداد.
خشک باغ محوطههایی خالی، با ریگهای سفید، که به تقویت مراقبه و خلوت درون کمک میکند و پدید آورنده ی یک حس توازن در کسانی است که میتوانند با چشمهای بازشان به این جهان انتزاعی وارد شوند.
گردآوری: علی باقری
کتاب منبع: ژاپن روح گریزان (نلی دله)
