بر اساس متون و تصاویر قدیمی حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح زمانی که مهاجمان از طریق دریا وارد ژاپن شدند حملات و دفاع توسط چوب و سنگ و تا حدودی سلاح های مشابه کمان انجام میشد.
در سده های بعدی سلاح هایی که از کشور های دیگر آورده میشد چون نیزه و شمشیر ساخته و توسعه یافت.
با گذشت زمان شمشیر دو لبه صاف تبدیل به شمشیر خمیده و یک لبه شد و نمونه های اولیه کاتانا پدید آمد.
نمونه های مختلف شمشیر در دوران جنگ های داخلی و خارجی ژاپن مورد آزمون قرار گرفت و تا پایان دوران توکوگاوا صدها مدرسه شمشیر پدید آمد که به توسعه مهارتهای جنگی با کاتانا میپرداختند.
پس از ورود سلاح گرم توسط پرتقالی های به ژاپن به نظر میرسید که دوران شمشیر ها به پایان رسیده با این حال تفنگ هیچ گاه نتوانست رتبه و اهمیت و جایگاه شمشیر را در دل جنگجویان ژاپنی به دست آورد.
زیرا هدف شمشیر بسیار فراتر از عملکرد آن به عنوان یک سلاح بوده و است.
شمشیر در دوران ادو و عصر صلح در ژاپن نمادی از قدرت طبقه حاکم بود و برای حفاظت از صلح و روشنگری معنوی استفاده میشد.
امروزه در سیستمهای آموزشی معتبر اگر چه کاتانا به عنوان سلاح شناخته میشود ولی هرگز با خشونت همراه نمیشود.
نویسنده: علی باقری
