جودو به راه یا گذر نرم ترجمه میشود.
دکتر جیگورو کانو (۱۸۶۰تا ۱۹۳۶) بدون شک مبتکر جودو بوده است، وی در جوانی یک مبارز نیرومند بود و به تمام نقاط ژاپن سفر نمود و به یادگیری جوجوتسو پرداخت. جیگارو در عین حال که متخصص رزمی شده بود فردی اجتماعی نیز بود.
وی شخصا برنامه آموزشی وسیعی را وارد نظام آموزشی نوپای ژاپن کرد.
او مروجی بزرگ و بسیار سهل گیر بود و دریافت که در هنرهای رزمی ضروری است که تمام خصلتهای انسان تمرین داده شود و تنها گردن کلفت ساخته نشود، بنابراین بر این اساس به تدریج آموزش جودو را گسترش داد.
جودو کمک میکند که قوی شوید، دکتر کانو بهترین فنون جوجیتسو را گرفته و بقیه را نیز خود تکامل داد و آنها را در یک مجموعه حرکات تمرینی ترکیب کرد.
وی تمام فنونی را که منجر به مرگ و نقص عضو میگردید را حذف کرد، اما از آنجا که فرد باهوشی بود مقداری از خشونت را باقی گذاشت.
جودو برای اینکه مورد قبول همگان واقع شود فراز و نشیب خود را داشته است.
در سال ۱۸۸۲ وی مرکز جهانی جودو (کودوکان) را پایه گذاری کرد و امروزه جودو در سطح جهانی و مسابقات المپیک پیگیری میشود.
هر چند که گذر زمان و شرایط روزگار جودو را به یک ورزش تبدیل کرده است اما همچنان این ورزش نماینده گسترش و همگانی کردن جوجوتسو گذشته ژاپن است.
گردآوری: علی باقری
کتاب منبع: هنرهای رزمی مشرق زمین (برایان ویلیامز)
