سومو شاید قدیمی ترین ورزش رزمی ژاپن باشد و اثبات مرجع تمرین آن به نیهون شوکویی یکی از قدیمی ترین تاریخچه های ژاپن، که در قرن هشتم نوشته شده است میرسد.
اکثر مردم که از ورزشهای ژاپن اطلاعی دارند در ارتباط با سومو تصاویری دیده و شنیده اند اما عده کمی میدانند که چرا این مردان نیاز دارند اینقد چاق و سنگین وزن باشند.
در سومو رده وزنی وجود ندارد و در هر شکلی از گلاویز شدن مرکز ثقل پایین بسیار استوارتر از مرکز ثقل بالاست در نتیجه شکم بزرگ و وزن بالا کمک به پرورش نیروی شگرفی که نیاز دارند میکند.
هدف شکل باستانی سومو کشتی با دست خالی و تسلیم بدون قید شرط یکی از حریفان بوده و کشتن نیز مجاز بوده.
پس از مدتی یک اصل مذهبی و عرفانی وارد سومو شد و جنگ به صورت پیشکشی برای کامی ها (مراجعه شود به مقاله شینتو) درآمد.
در دوران کاماکورا سومو ورزش نظامی بوده و اهمیت و تاکید بر کسب مهارت در گلاویز شدن به حالت ایستاده، زدن حریف بر زمین و ثابت نگه داشتن دشمن درمانده داشته است.
امروزه رقابت سومو در دایره ای به طول سه متر برگزار میشود لبه های دایره با طناب حصیری مشخص شده و داخل آن با خاک نرم پوشیده میشود.
دو مبارز فقط نوعی لنگ به نام ماواشی میپوشند و هر مبارز تلاش میکند که حریف را از گود بیرون کند یا به زمین بیاندازد.
کشتی گیران سومو ژاپن امروزه هم شهرت و ارج و قرب زیادی دارند.
گردآوری: علی باقری
کتاب منبع: هنرهای رزمی مشرق زمین (برایان ویلیام)
